Hoofdtooi

Terwijl ik verander,
grijp ik naar wat verloren leek
maar achter mijn ogen verder leeft

iets gaat voorbij en raakt,
laat een laag die mij siert
al dat weelderig denken
stuwt zich doorheen mijn gestel

het loopt naar boven, waar ik luister
en soms antwoord in echo’s
stil vermaakt in het bestaan
van wezenloos cirkelen

hoe het zou kunnen zijn
maakt zich op voor wat al is
terwijl ik verander